BEHANDELING
Effecten van de behandeling
De effecten van behandeling op lange termijn zijn bestudeerd in een doctoraal onderzoek van R. Boey (2008): 'Stuttering. An epidemiological and phenomenological study. Effects of a social-cognitive behaviour therapy.' Ze zijn in diverse handboeken en artikels gepubliceerd en op nationale en internationale conferentie gepresenteerd. Zie publicaties.

De effecten van de behandeling hangen van een aantal factoren af: de stotterernst bij aanvang, de duur van het bestaan van stotteren bij aanvang, de mate van neurale plasticiteit, de mate van automatisering van geleerde spreekgedragingen, de vatbaarheid voor stotteruitlokkende factoren, de mogelijkheid tot het wijzigen van stotteruitlokkende factoren in de omgeving, het voorkomen van bijkomende spraak- en taalstoornissen, de medewerking en het impact van ouders, leerkrachten en anderen..., het bestaan van andere belastende factoren (bijv. depressie, burn-out, paniekstoornissen...)

Bij ongeveer driekwart van
jonge kinderen (< 6 jaar) worden volgende effecten bereikt:
-het voorkomen van de verdere ontwikkeling van stotteren
-het voorkomen van mentale en emotionele hinder
-het weerbaar maken tegenover stotteruitlokkende factoren
-het reduceren van stotterverschijnselen.
-het weerbaar maken tegenover luisteraarreacties.
-het verbeteren van communicatievaardigheden.
Over het algemeen genomen is er 68% van patiënten dat later niet meer stottert. Deze effecten zijn het meest uitgesproken voor de behandeling bij heel jonge kinderen waarvan ongeveer 82% niet meer stottert. Bij oudere kinderen en volwassenen is dit ongeveer tussen 45 en 55% en bij tieners zijn de effecten geringer.

Bij ongeveer 18% van de kleuters en kinderen die zijn behandeld doet zich
herval voor doorgaans bij de aanvang van puberale groeispurts.

Qua effecten bij
oudere kinderen en volwassenen gaat het om:
-het verminderen van de mentale en emotionele hinder bij het spreken
-het verminderen van vermijdingsgedrag voor stotteren
-het verbeteren van weerbaarheid tegenover uitlokkende factoren
-soms het verminderen van duwgedrag bij stotteren (bijbewegingen)
-het verbeteren van communicatievaardigheden.
Over het algemeen verbetert de levenskwaliteit.
Stacks Image 18
Klik om te vergroten