BEHANDELING
Samenwerking
Het opnemen van de behandeling

-In een behandeling werken drie componenten werken: de therapie (inhoud, processen…), de therapeut en de ouders met het kind. Inhoudelijk wordt er dan ook goed samengewerkt met ouders, kinderen of volwassenen.
-Een behandeling dient regelmatig te worden gevolgd. De frequentie van de behandelingssessies ligt zo laag als mogelijk. Het is niet wenselijk er dan minder van op te nemen. Buiten de behandeling wordt er zelf verder geoefend of noodzakelijke maatregelen gerealiseerd.


Behandeling bij kinderen niet zonder ouders

De behandeling bij kinderen die stotteren verloopt niet zonder de samenwerking met de ouders.

Waarom?
Er wordt niet behandeld zonder de deelname van de ouders.
De actieve deelname van ouders is
onontbeerlijk met het oog op resultaten.
Wanneer er bij een behandeling van ouders geen actieve deelname is, bedraagt de kans op het einde van een behandeling zonder resultaat ongeveer 88% !

Ouders kunnen:
-de therapeut beter informeren over het spreekgedrag van hun kind, de stottermomenten, stottergedragingen zoals bij vermijden en bijbewegingen, uitlokkende factoren... Dit kan het best als ouders door opleiding kennis, inzicht en begrip krijgen over wat stotteren is.
-Ouders kunnen meehelpen om uitlokkende factoren in de omgeving te beïnvloeden. Ouders zijn doorgaans beter geplaatst om uitlokkende factoren op te merken of erop in te grijpen, als ze tenminste kennis hebben van zaken. Dit wordt geleverd in de oudercursus.
-Ze kunnen de training die in de behandeling is geleerd, thuis verder zetten. Zonder dit kan de frequentie van de behandeling niet laag worden gehouden en zijn bovendien de effecten veel beperkter of blijven ze soms uit.
-Ouders kunnen meehelpen om andere belangrijke personen te informeren, de juiste instructies te geven...
-Ouders kunnen eigen modellen aanwenden in reactie op stottermomenten om zo de ontwikkeling bij het kind de goede richting uit te sturen.
-Ze kunnen hun eigen zorgen over stotteren verminderen.

Ouders staan sterk om het spreken van hun kind in verschillende situaties te zien en te kunnen beïnvloeden, maar dienen de methodiek te verwerven om hun kind dat stottert te helpen. Therapeuten zijn sterk in methodiek maar staan zwak wat betreft de aanwezigheid in situaties buiten de therapie.

Wat en hoe?

Ouders worden geholpen en opgeleid door middel van:
-het ouderprogramma (10 x 1 1/2 uur, eens per drie weken)
-individuele gesprekken (al naargelang behoefte en noodzaak)
-deelname in de behandeling van het kind met training thuis
-deelname in gesprekken met de school (waar nodig).

Behandeling bij volwassenen
 
-Met de volwassene in kwestie wordt vooraf bepaald wat te behalen doelstellingen kunnen zijn en hoe de therapie kan verlopen:
-individueel met sessies van 60 min of 30 min (afhankelijk van de inhoud)
-gericht op de mentale, emotionele hinder bij spreken en op het verminderen van de ernst van het stotteren en de stottermomenten
-Er wordt een samenwerking afgesproken over wat de volwassene zelf buiten de behandeling kan oefenen en realiseren.
-Soms kan er medewerking gevraagd worden van de partner of van een bedrijfsarts, bedrijfspyscholoog of werkgever.